Devil's Destiny - 8 l KSS NC

ซูยอนผวาจนตัวสั่นเมื่อถูกจับหมุนไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย เซฮุนน่ากลัวจนเกือบลืมหายใจ เมื่อก่อนเขาจะตีหน้าเรียบนิ่งแล้วสาดวาจาร้ายกาจใส่ ทว่าเวลานี้อีกคนกลับขมวดคิ้วจนพันกันยุ่ง บวกกับนัยน์ตาคมคายที่ฉายความเกลียวโกรธออกมาชัดเจน

“ไม่ต้องมามองแบบนี้เลยนะ ทำไมไม่โทษตัวเองบ้าง ไอ้คนใจร้าย!”ปล่อยให้คนอื่นรอทั้งๆที่รู้ว่าอากาศข้างนอกมันหนาวจับขั้วหัวใจแค่ไหน กอดแม่ ทั้งๆที่...เธอมองอยู่ตรงนั้น

“อย่าขึ้นเสียง เธอแต่งงานกับฉันแล้ว ยังมีหน้าไปทำแบบนั้นอีก”เซฮุนเอ่ยเสียงเย็น

“เหมือนที่เซฮุนทำกับแม่ใช่มั้ยละ!! เคยทำใช่มั้ย เคยกอด เคยจูบแม่...ใช่มั้ย?”แค่คิดก็ชาวาบทั้งร่าง ยิ่งเห็นเลนส์เนตรคมกริบวูบไหวต่อหน้าแบบนี้ ยิ่งเกลียดเซฮุนมากขึ้นไปอีก

“เคยทำ...ต”

เพียะ!!! ยังเอ่ยไม่ทันจบฝ่ามือนุ่มนิ่มก็ฟาดลงตรงซีกแก้มอีกคนเต็มแรง รสชาติเฝือนพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่วโพรงปาก โครงหน้าหล่อเหลาค่อยๆเบือนหน้าไปสบตากับร่างเล็กที่กำลังสั่นระริกด้วยบันดาลโทสะ แววตาวาวโรจน์ของเด็กตัวเล็กมันทำให้เขาเองก็เริ่มโกรธบ้างแล้ว

“นั่นสิ...อะไรที่เซฮุนเคยทำกับแม่ ซูยอนก็จะไปทำกับผู้ชายคนอื่นบ้าง อาเลย์หุ่นใช้ได้...อุ๊บ!”

เสียงหวานถูกกลืนหายฉับพลันที่ริมฝีปากอุ่นร้อนโน้มลงมาบดจูบ ซูยอนใช้กำปั้นเล็กทุบอักๆไปยังแผ่นหลังแกร่ง ทว่ากลับไร้การตอบสนองราวกับว่าอีกคนไม่รู้สึกเจ็บจากการประทุษร้ายของเธอ ขายาวๆค่อยๆก้าวต้อนให้อีกคนถอยหลังจนไปหยุดอยู่ตรงโต๊ะดัดแปลงพันธุ์ไม้ที่ไร้การใช้งานมานาน และครั้งนี้มันจะถูกใช้งานอีกครั้ง...

“อือ...อึก!”

ซูยอนผวาเฮือกเมื่อมือหนาอีกข้างที่ว่างจากการกดศีรษะเธอ เลื่อนลงมากระชากถุงน่องตาข่ายสีดำจนขาดวิ่น มิหนำซ้ำลิ้นร้อนยังแทรกสู่โพรงปากเกี่ยวกระหวัดเรียวลิ้นของเธอ กวาดสำรวจไปรอบๆราวกับว่าทั้งหมดมันคือพื้นที่ของเขา ทั้งที่จริงแล้วมัน..ไม่ใช่

“อือ...อ!!”ร่างเล็กสะดุ้งปนเสียวซ่านเมื่อเซฮุนเลื่อนมือเข้ามาลูบไล้ไปตามหน้าขา ใกล้กับจุดกึ่งกลางไม่กี่คืบ “พอ...พ..อ”ทันทีที่ริมฝีปากอิ่มเอิ่มจากการดูดเม้มเป็นอิสระก็รีบร้องท้วง ทว่าอีกคนดูจะไม่ฟังเลย ริมฝีปากร้อนลากไล่ลงมาจนถึงลำคอขาวผ่อง ดูดกลืนแรงๆเพื่อสั่งสอน ซูยอนเจ็บจนแทบกรี๊ด แต่ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกดี จนไม่อยากผลักอีกฝ่ายออก

เด็กน้อยถูกยกขึ้นมานั่งบนโต๊ะ เซฮุนยกเรียวขาขึ้นรัดรอบเอวไว้ ริมฝีปากยังทำหน้าที่ได้ดี มันลากเลยมาจนถึงเนินอกนุ่มยุ่น เกาะอกสีแดงตัวจิ๋วกลายเป็นสิ่งเกะกะสายตา มือหยาบกร้านจึงจัดการรูดซิปตรงด้านหลังลงก่อนจะกระชากหลุดไปจากร่างอรชร

“อะ!”เด็กสาวผวาเข้ามาสวมกอดร่างสูงทันทีที่ทั้งร่างเหลือเพียงแพนตี้และบราเกาะอกสีดำ“ปล่อยซูยอนไปนะ...นะเซฮุน”เล็บจิกลงไปกลางแผ่นหลังที่มีเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมทับอยู่ เพราะเซฮุนกำลังปลดตะขอชั้นในเธอออก ราวกับกำลังเร่งรีบ เธอรับรู้ได้ถึงลมหายใจหอบกระเส่าราวกับไปวิ่งรอบสนามสักสิบรอบ

เซฮุนไม่อยากใส่อารมณ์กับคนในอ้อมแขนแบบนี้ ยิ่งเห็นรอยแดงบนเรือนผิวสีขาวนวลเนียนยิ่งหงุดหงิดใจ เพราะมันคือฝีมือเขาที่ลงไม้ลงมือมากไป ทว่าถ้าจะปล่อยไว้ ซูยอนคงจะทำอีกและเขาไม่มีทางปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นซ้ำสองแน่นอน!

ลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆลงลำคอแห้งผาก มือลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่สั่นสะท้าน เพราะอากาศหนาวหรือแรงอารมณ์ไม่รู้ได้ เซฮุนดันร่างเล็กออก ตอนแรกซูยอนขัดขืนแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้อยู่ดี

“อือ...อ...อึก!”ซูยอนบิดเร้าราวกับจะขาดใจตายเมื่อริมฝีปากร้อนกดลงครอบครองเม็ดประทุมสีสดดั่งผลเชอรี่ของเธอ เขาดูดดึงราวกับนักล่าที่กระหาย รุนแรงเสียจนเจ็บปนเสียวซ่าน เซฮุนเป็นคนที่รู้วิธีปลิดลมหายใจอสูรดี รวมไปถึงปลิดลมหายใจเธอด้วยปลายลิ้นเชี่ยวชาญของเขา

มือหนาบีบคั้นทรวงอกเต็มมืออีกข้าง ซูยอนแอ่นรับเมื่อนิ้วร้ายสะกิดปลายยอดจนแข็งขืนสู้ “หนาว”ปากคอสั่นไปด้วยแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้น

“เดี๋ยวก็ร้อน”ละจากอกหยุ่นมากระซิบเสียงแหบแห้งข้างใบหูเล็ก บวกกับขบเม้มจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง จังหวะที่ซูยอนมึนเมาเป็นโอกาสให้อีกฝ่ายถอดเสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ออกอย่างทำเวลา รวมไปถึงปลดเข็มขัดที่เกะกะออกไปให้พ้นๆ

เงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่มองการกระทำของเขาตาไม่กะพริบ เด็กสาวเสไปทางอื่นเมื่อถูกจับได้ อีกฝ่ายก็ยิ้มกริ่มในใจก่อนจะย่อตัวคุกเข่าลงกับพื้น ยกเรียวขาสวยมาพาดไว้บนบ่า เลนส์ไร้เดียงสามองตามทว่าไม่เปล่งเสียงห้าม เพราะอยากรู้เหมือนกันว่าเซฮุนกำลังจะทำอะไร

ริมฝีปากอิ่มราวกับผู้หญิงเคลื่อนเข้ามาใกล้ งับขอบแพนตี้ไว้ก่อนจะรั้งมันลงเผยให้เห็นจุดกึ่งกลางเต็มๆตา ซูยอนขยับขาขยุกขยิก แต่ถูกจับล็อกไว้ทำให้ไม่สามารถบดบังการสำรวจของอีกคนได้ ดึงร่นจนหลุดจากปลายเท้าสำเร็จ มือหนาตั้งขาเด็กน้อยให้เป็นรูปตัวเอ็ม ดอกไม้งามที่ปรากฏต่อสายตาทำเอาต้องกลืนน้ำลายหล่อเลี้ยงลำคอที่แห้งผาก

น้ำใสเอ่อเยิ้มออกมา ราวกับเฝ้าให้ภมรหนุ่มดื่มกินดับกระหาย โครงหน้าสมบูรณ์แบบโน้มลงฉกฉวยเม็ดทับทิมใจกลางแอ่งน้ำ ขบเม้มจนคนอ่อนประสบการณ์ร้องเสียงหลงไม่เป็นศัพท์ ตัวกระตุกเกร็งจนน้ำตาเล็ดเพราะความเสียวซ่าน ทรมานเพราะต้องการปลดปล่อย ลิ้นร้อนชำแรกเข้าสู่โพรงแคบอย่างเก่งกาจรัวลิ้นปาดเลียน้ำหวานจนอิ่มหนำ ซอกซอนภายในรัวลิ้นเร็วจนซูยอนต้องยกสะโพกลอยเคว้งอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่

“อะ...อ๊ะ...อืม...อ!”เร่งจังหวะเร็วขึ้นจนร่างเล็กครางกระเส่า “อึก!”ซูยอนรู้สึกเหมือนกำลังจะได้แตะสวรรค์แต่กลับถูกฉุดกระชากให้หล่นลงมากระแทกกับพื้นแรงๆ เซฮุนหยุด... “ซ...เซฮุน หยุด...ทำไม”

ถามเสียงสั่น เธอกำลังจะสติแตกกับการกระทำแสนป่าเถื่อนของเขา เนตรคมกริบเหลือบขึ้นสบตากับอีกคนที่ทอความต้องการออกมาได้ชัดเจน เขาก็กำลังเป็นแบบนั้นเช่นกัน แต่เพราะชั้นเชิงในการแสดงออกแตกต่างกันเท่านั้นเอง

“รับปากก่อน ว่าห้ามทำแบบนั้นอีก”ไม่ต้องเสียเวลาคิดด้วยซ้ำเมื่อเด็กดื้อพยักหน้าหงึกๆอย่างเชื่อฟัง ฟันบนขบกัดริมฝีปากล่างจนซีดเซียว เซฮุนยกยิ้มด้วยความพอใจก่อนจะปลดตะขอกางเกง ลูดซิปลง พร้อมกับดึงกางเกงยีนส์สีดำออกจากท่อนล่าง บริฟท์สีขาวเป็นสิ่งสุดท้ายที่หลุดจากเรือนร่างเต็มไปด้วยหมัดกล้ามนี้ไป

ท่อนเนื้อดีดเด้งออกมาผงาดชี้หน้าอีกคน ซูยอนขยับสะโพกหนีทันที ลิ้นเรียวเล็กแลบออกมาเลียรอบๆริมฝีปากที่แห้งผาก ขนาดของเซฮุนใหญ่โตเสียจนเธอไม่คิดว่ามันจะเข้ามาได้ แม้ร่างกายจะต้องการสิ่งเติมเต็มแทบกระอัก ทว่าความกลัวก็แทรกซึมเข้ามาเช่นกัน

“อื้อ...อ!!!”รั้งต้นคอคนตัวเล็กเข้ามาหาตัวก่อนจะบดจูบอย่างย่ามใจอีกครั้ง กลิ่นคาวเลือดภายในปากของร่างสูงลอยฟุ้งเตะปลายจมูก ทว่ากลับให้ความรู้สึกกระหายมากเท่าทวี มืออีกข้างกุมท่อนกลางกายลูดขึ้นลงเพื่อเตรียมความพร้อม เอ็นอุ่นแข็งขืนเต็มที่แล้ว เซฮุนขยับสะโพกเข้ามาใกล้ ก่อนจะยัดความใหญ่โตเข้ามาสู่โพรงแคบ

“ฮื้ม!”ครางกระหึ้มในลำคอเมื่อภายในชั่งตอดรัดเขาจนแน่นขนัดไปหมด ผิดเองที่ไม่ใช่นิ้วเข้ามาสำรวจก่อนในทีแรก เพราะเด็กนี่ ทำให้เขาโกรธและหงุดหงิดเกินกว่าจะมานั่งปรนเปรอ แถมยังทำให้สมองพร่าเลือนคิดอะไรไม่ออก นอกจากจ้องจะสอดใส่อย่างเดียว

ซูยอนกระตุกเกร็งไปทั้งร่าง ปลายเท้าจิกเมื่อความเจ็บแล่นขึ้นมาจนถึงสมอง

“อือ...อ๊ะ..เจ็บ...มันเจ็บ”จิกเล็บลงบนลาดไหล่กว้างจนเลือดซึม ใบหน้าสวยแหงนหงายขึ้น หางเนตรกลมโตมีธารใสรินไหลออกมาหยดแล้วหยดเล่า ซูยอนสั่นสะท้านจนใจจะขาด ยิ่งเซฮุนรุกล้ำเข้ามาเรื่อยๆไม่มีท่าทีจะถอนออกนั่นยิ่งเจ็บ แม้จะพยายามแยกขาออกให้กว้างเพื่อบรรเทาก็ไม่สามารถช่วยได้อยู่ดี โน้มลงมาจูบซับน้ำตาของเด็กขี้แย ในขณะที่ตัวเองก็เกร็งจะแย่เพราะต้องกดท่อนกลางสู่โพรงแคบให้เข้า ถึงมันจะไม่มิดด้ามก็ตามที

“จำไว้นะซูยอน คนที่มีสิทธิ์จะทำแบบนี้กับเธอมีแค่ฉัน”ถอนหายใจเฮือกเมื่อเข้ามาด้านในสำเร็จ เซฮุนออกแรงขยับเนิบนาบเป็นจังหวะเพื่อให้อีกคนได้ปรับตัวกับขนาดที่ใหญ่โต เด็กสาวหลับตาแน่นไม่ยอมสบกับอีกคน ส่วนเล็กยังคงวางตำแหน่งอยู่บนลาดไหล่แกร่งจุดเดิม และจิกลึกมากขึ้นเสียด้วย

“อ๊ะ...อะ..อะ”จังหวะการขยับเริ่มเพิ่มเร็วขึ้นอีก จนขาโต๊ะส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ขาเรียวกระหวัดเกี่ยวเอวสอบตามแรงอารมณ์ ก้อนเนื้อใหญ่เกินตัวทั้งสองข้างกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการกระเด้งเข้าออกของสะโพกแน่นหนัด มันล่อตาล่อใจจนคนมองโน้มตัวลงมาดูดเม็ดทับทิมสีสดอย่างเสน่หา

“อื้ม!”ครางในลำคอเกระเส่าเมื่อปลายท่อนเนื้อแตะเข้ากับผิวภายในโพรง เซฮุนเริ่มจับจุดได้ว่ากระแทกกระทั้นเข้าส่วนไหนจึงจะสร้างความเสียวซ่านให้อีกฝ่ายได้ เขาก็เอาแต่ขยับอยู่จุดนั้นซ้ำๆ “ร...เร็วอีก”

“ครับ”ละริมฝีปากออกก่อนจะรวบร่างเล็กมากอดแน่น ชนิดที่แม้แต่ลมก็ไม่สามารถแทรกผ่านคนทั้งคู่ได้ อกนุ่มหยุ่นเสียดสีไปกับแผงอกแกร่งแนบสนิท ในขณะที่เซฮุนเร่งเอวสอบรัวเร็วและเร่งรีบ ฟันเรียงสวยขบกัดบ่ากว้างอย่างอัดอั้น ตัวเธอสั้นคลอนจากการสวนสะโพกเข้าออกยากจะหยุดของเซฮุน อารมณ์ที่ปะทุทำให้ลืมไปด้วยซ้ำว่าโต๊ะอาจจะพังครืนและเจ็บตัวได้ ทว่าใครจะสน...

ศาสตราจารย์เซฮุนนั้นร้ายกาจยิ่งกว่าอสูรสิบตัวมารวมกัน แขนแกร่งกอดรัดร่างเล็กจนจะแหลกคามือ ท่อนเนื้อก็ขยับเข้าออกซ้ำๆด้วยจังหวะที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ความใหญ่โตถอนออกจนหมด เด็กสาวผวาเฮือก ก่อนจะสอดเข้ามารวดเดียวจนสุดลำ ยิ่งทำให้อีกคนตัวสั่นงันงก ดันร่างเล็กจากอ้อมแขนสอดประสานสายตากัน เนตรหวานช่ำปรือมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างไม่น่าให้อภัย ริมฝีปากอุ่นร้อนฉกฉวยจูบบดริมฝีปากบางซ้ำๆอย่างไม่เว้นวาย

“อึก..เซฮุน...อื้ม!!! แฮ่ก...แฮ่ก”ค้ำยันมือไปทางด้านหลังยกสะโพกสวนกลับร่างสูงไปบ้าง ท่าทางราวกับต้องการจะสู้ส่งผลให้คนมองนึกเอ็นดู ขยับถี่เร็วควบจังหวะจนซูยอนเริ่มเห็นแสงสีขาวฟุ้งกระจายอยู่ในหัว

“พร้อมกันนะ..แฮ่ก แฮ่ก!!!”กระแทกความใหญ่โตเข้ามารัวเร็วสี่ห้าครั้งแสงสีสวยก็แตกโผละกระจายไปทั่วคนทั้งคู่ เสียงหวีดร้องดังขึ้นพร้อมกับครางกระหึ้มของคนตัวโต น้ำขาวขุ่นฉีดพุ่งใส่ผนังช่องทางรักจนหมด ไม่หลงเหลือแม้สักหยด ความแข็งขืนแช่นิ่งอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ภายในตอดรัดจนพอใจ ก็ค่อยๆถอนออก

ซูยอนสั่นเกร็งแทบจะลมจับ หากไม่ได้มือหนาประคองไว้ เซฮุนคว้าเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองที่ห้อยอยู่บนกิ่งไม้มาสวมให้คนตัวเล็กอย่างเบามือ แม้แต่ตอนนี้อีกคนก็ยังสั่น แววตาก็หวานหยดราวกับต้องการจะเชิญชวนให้เข้ามอบความรักให้อีกหลายๆครั้ง

เมื่อติดกระดุมจนครบก็จัดการสวยกางเกงยีนส์ให้กับตัวเองบ้าง ก่อนจะกลับมาช้อนร่างอ่อนปวกเปียกที่นั่งห้อยขาอยู่บนโต๊ะขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน ก้มมองดูเปลือกตาสีอ่อนปิดสนิทบ่งบอกว่าซูยอนคงเพลียจนผล็อยหลับไป แม่กระต่ายแสนยั่วยวนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้หายไปไหนเสียแล้วนะ