เซฮุนหายใจหอบแรงๆก่อนจะแบกร่างเล็กไปไว้บนบ่ากว้าง
ก้าวยาวๆเข้าไปภายในห้องนอนสีเข้มของตัวเองด้วยความรีบร้อนระหว่างนั้นก็
จัดการดึงแพตตี้ที่ติดตรงข้อเท้าเล็กออกด้วย
เขารู้ว่าสึกว่ามันขัดหูขัดตาจะแย่
“เซฮุน...”ซูยอนเรียกเสียงเบาในขณะที่อีกคนกำลังถอดกางเกงแล้วโยนมันออกไปในพ้นๆทาง
“เรียกชื่อฉันอีก...เรียกอีกสิ”ว่าในขณะที่ทาบทับลงมาบนตัวคนบนเตียง
“เซฮุน...”ริมฝีปากนุ่มทาบลงบนลำคอขาวทันทีที่เสียงหวานเอ่ย
ชื่อ มือถลกกระโปรงขึ้นเผยให้เห็นส่วนสงวนงดงามอยู่ตรงหน้า
ตอนนี้คนทั้งคู่ต่างเปล่าเปลือยท่อนล่างในขณะที่ส่วนบนนั้นยังครบชิ้น
เนตรคมกริบจดจ้องไปยังนัยน์ตากลมแป๋วที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำใส
ช่างน่ามองเหลือเกิน
เซฮุนดันเรียวขาออกกว้างแล้วจับตัวตนจ่อไปยังต้นทาง
เขาไม่มีอารมณ์จะปลุกเร้าใคร
ผลมาจากยาในอาหารของลู่ฮานทำให้เขามีความต้องการมากกว่าจะสร้างความอารมณ์
ให้อีกคน
ซูยอนกะพริบตาถี่ขับไล่น้ำตา เริ่มใจกล้าขึ้นมาเสียดื้อๆ
เซฮุนเกลียดเธอข้อนั้นเด็กสาวทราบดี
แต่ถ้าวันพรุ่งนี้เขาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าคนที่เขาพร่ำเรียกว่าเจสสิก้าเป็น
เด็กที่เขาเกลียดนักเกลียดหนา อยากรู้ใจจะขาดว่าเซฮุนจะทำหน้ายังไง
“อ๊ะ...”ครางออกมาทันทีที่ท่อนแข็งแทรกเข้ามาภายในตัว
เซฮุนกดฟันกรอดเพราะช่องทางแสนขับแน่น
ไม่กี่อึดใจร่างกายของเขาก็ถูกคนใต้ร่างกลืนกินจนหมด
ศาสตราจารย์หนุ่มไม่ได้แช่ค้างหรือรอให้คนอ่อนประสบการณ์ปรับตัว
ทว่าเขากลับเริ่มขยับในทันที “อือ....เจ็บ...อ๊ะ”
“อ่า...อ๊า”เซฮุนกระเด้งเอวสอบเข้าออกเป็นจังหวะด้วยความ
เนิบนาบก่อนจะกลายเป็นความกระชันชิดตามแรงปรารถนาที่ถาโถม
คนรองรับอารมณ์แทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆเพราะยังไม่ทันปรับตัวกับขนาดก็ต้องทน
รับแรงเสียดสีขยับเข้าออกจากเขาแล้ว
ทว่าถึงจะเจ็บจนอยากจะร้องไห้แต่ความเสียวซ่านที่ไม่เคยสัมผัสก็เพิ่มมาก
ขึ้นในเวลาเดียวกัน
“อ๊ะ...เซฮุน...เซ...ฮุน...อ๊ะ...อะ...อะ”ซูยอนตอบรับจังหวะที่อีกฝ่ายส่งมา มือโอบรอบคอหนาไว้แน่นอย่างหาที่ยึดเหนี่ยว
“ดีมาก...ดีมากเจสสิก้า”
อึก! ชื่อที่หลุดออกมาอีกครั้งทำเอาคนฟังสะอึก
“อ๊ะ...ซูยอน...ไม่ใช่แม่”เซฮุนเหมือนไม่รับฟังยังคงโถมกาย
เข้าใส่คนตัวเล็กไม่ยั้ง
จนเห็นแสงดาวพร่างราวอยู่ตรงหน้าก็รีบควบถี่เร็วสองสามครั้ง
แสงสีขาวก็กระจายไปทั่วสมองขาวโพลนของคนทั้งคู่
“ขออีกนะครับคนดี
คนดีของเซฮุน...แฮ่กๆ”ว่าด้วยความเหนื่อยหอบพร้อมๆกับถอดเสื้อเชิ้ตสีดำของ
ตนเองออกแล้วมาช่วยแกะกระดุมให้ซูยอนในขณะที่ส่วนล่างแช่อยู่ในนั้น
เซฮุนยังต้องการอีกเรื่อยๆคงจนกว่ายาจะหมดฤทธิ์ หรือจนกว่าเขาจะสลบไปเอง...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น